Płytki ceramiczne i fuga cementowa nie zatrzymują wody. Każda spoinowana płaszczyzna pod prysznicem przepuszcza wilgoć.
To fakt, o którym wielu inwestorów dowiaduje się dopiero po zalaniu sąsiada z dołu. Prawdziwą barierą wodoszczelną jest to, co leży pod klejem: hydroizolacja zespolona.
Norma DIN 18534: strefa wysokiego obciążenia wodą
W europejskim budownictwie standardem zabezpieczania stref mokrych jest norma DIN 18534. Prysznic bezbrodzikowy (walk-in) zalicza się do klasy obciążenia W2-I (wysokie obciążenie wodą bez ciśnienia hydrostatycznego).
Oznacza to obowiązek stosowania izolacji pod całą posadzką natrysku oraz na ścianach do wysokości co najmniej 20 cm ponad najwyższy punkt wylotu deszczownicy (w praktyce: do samego sufitu).
Trzy newralgiczne punkty każdej kabiny
Sama płynna folia na płaskiej ścianie to za mało. Woda zawsze uderza w miejsca łączeń konstrukcyjnych:
- Narożniki i styki ściana-posadzka. Budynek pracuje pod wpływem zmian temperatur i obciążeń. Sztywne połączenie ściany z podłogą pęka w pierwszym roku. W każde naroże wklejamy elastyczną taśmę uszczelniającą z siatką poliestrową. Zakład taśmy na taśmę musi wynosić minimum 5 cm.
- Przejścia rur przez ścianę. Puszki baterii podtynkowych, przyłącza kolankowe słuchawki i rury odpływowe wymagają elastycznych mankietów ściennych EPDM. Sam silikon wokół rury skruszeje po dwóch latach.
- Kołnierz odpływu liniowego. Rynna odpływowa musi mieć fabrycznie zintegrowany kołnierz z mankietem uszczelniającym. Mankiet wtapia się w pierwszą warstwę masy uszczelniającej, a po wyschnięciu pokrywa drugą.
Folia w płynie czy mata kompensacyjno-uszczelniająca?
Wybór technologii zależy od formatu płytek i rodzaju podłoża:
- Jednoskładnikowa folia w płynie (dyspersja polimerowa). Dobra do tradycyjnych płytek formatu 30×60 cm lub 60×60 cm na tynkach cementowo-wapiennych. Wymaga nałożenia co najmniej dwóch warstw o łącznej grubości minimum 1.0 mm w stanie suchym. Druga warstwa idzie prostopadle do pierwszej dopiero po całkowitym wyschnięciu bazy.
- Mata uszczelniająco-kompensacyjna z polietylenu. Niezbędna pod wielki format spieków kwarcowych (120×120 cm, 120×280 cm) oraz na podłożach z ogrzewaniem podłogowym. Mata ma stałą, fabryczną grubość i zdolność mostkowania pęknięć podłoża. Klei się ją na elastyczny klej cementowy klasy C2S1 lub C2S2.
Grzechy główne na budowie
Widzieliśmy setki zalanych łazienek. Prawie zawsze winne były te same błędy:
- Malowanie folią w płynie pylącego, niezagruntowanego tynku gipsowego.
- Nakładanie zbyt cienkiej warstwy izolacji (kolor podłoża prześwituje przez folię).
- Zastępowanie taśm uszczelniających silikonem sanitarnym.
- Rozpoczynanie klejenia kafli przed pełnym związaniem masy hydroizolacyjnej.
Solidna hydroizolacja kosztuje ułamek ceny płytek. Jej zrobienie od nowa po zalaniu oznacza rozbiórkę całej łazienki do gołego muru.
Redakcja mybath.pl
Niezależne grono architektów wnętrz, inżynierów sanitarnych i technologów materiałowych. Promujemy estetykę Organic Modern, japoński minimalizm Japandi oraz bezkompromisowe standardy wykonawcze.
